Paasbrodenactie 2023

Paasbrodenactie 2023

De Paasbrodenactie kent een lange traditie sinds de opening van het Diaconaal Centrum in zijn huidige vorm.
De Bakkerij ontleent niet voor niets haar naam aan de oude Armenbakkerij die eeuwenlang brodd bakte voor Leidse gezinnen, die in zware economische tijden maar moeilijk de eindjes aan elkaar konden knopen.
Wij hebben ook dit jaar bakkerij Van Maanen bereid gevonden om een speciaal formaat Paasbrood te bakken en kosten € 7,– per stuk.
De opbrengst, € 2,46 per brood, is bestemd voor het hulpverlenende werk van de Diaconie Protestantse gemeente Leiden en de Rooms Katholieke Diaconie Leiden.
Met de bestelling van dit Paasbrood zorgt u voor een feestelijke aanvulling op uw ontbijttafel en geeft u het werk van De Bakkerij een welkom steuntje in de rug!

Bestellen

Per wijk/plaats/parochie/kerkelijke gemeente is een diaken of andere vrijwilliger gevraagd de coördinatie op zich te nemen van de Paasbrodenactie. De Paasbroodbonnen kunnen in twee weekenden verkocht worden in de kerken, op 4/5 maart en op 11/12 maart 2023.Per bestelling 1 bon afgeven en na betaling de bon paraferen. Op de bestellijst naam en telefoonnummer en aantal bestelde broden noteren. De coördinator regelt zelf waar en wanneer de gemeenteleden de broden kunnen afhalen in het weekend van 1 en 2 april en kondigt dit af in de kerk.

De bestellingen + betalingen moeten uiterlijk op dinsdag 14 maart bij de coördinerend diaken/vrijwilliger gedaan zijn. De totaalbestellingen moeten uiterlijk op dinsdag 14 maart doorgebeld of gemaild worden naar het secretariaat in De Bakkerij, T: 071 – 514 49 65 / E: info@debakkerijleiden.nl.

Ophalen

De bestelde Paasbroden kunnen op vrijdag 31 maart worden opgehaald bij De Bakkerij (tussen 09:00 en 12:30 uur). Nadere informatie hierover volgt. Per kerk/parochie krijgt u 1 brood extra voor laatkomers of om weg te geven.

De opbrengst

De opbrengst van de verkoop van de Paasbroden kan worden overgemaakt op rekeningnummer NL46 INGB 0000 097065 ten name van de Diaconie Protestantse gemeente Leiden o.v.v. Paasbroden en wijk/parochie/plaats.
Liever niet contant, tenzij dit niet anders kan (maandag tot en met donderdag kan dit met het secretariaat in De Bakkerij geregeld worden).

Vragen?

Heeft u nog vragen dan kunt u contact opnemen met Tamara Breton of Chantal ter Haar in De Bakkerij, T: 071-514.49.65 of E: info@debakkerijleiden.nl.

PS.
De prijs voor de broden ligt hoger dan voorgaande jaren, dit heeft te maken met de hogere kostprijs van een brood. De consumentenprijs voor deze broden (600 gram) bij Van Maanen is overigens € 7,95 inclusief BTW.

Aardbeving in Turkije en Syrië  – wat kun jij doen?

Aardbeving in Turkije en Syrië – wat kun jij doen?

Een van de weinige organisaties die hulp kunnen bieden is het Rode Kruis. 
Voor velen die zich al in een precaire situatie bevonden door meer dan 12 jaren van oorlog, heeft deze aardbeving hun situatie hopeloos gemaakt.

LSM Leids Steunloket Migranten , onze partnerorganisatie in De Bakkerij, die zelf uit deze regio in Syrië komt & veel connecties heeft, verzamelt in Syrië informatie over mensen en gezinnen in de getroffen gebieden die dringend hulp nodig hebben. We zullen samenwerken met het Rode Kruis om hen toegang tot hulp te bieden.

We roepen iedereen op om via NL87 SNSB 0339 4845 27 t.n.v. Stichting LSM te Leiden te doneren om mensen te helpen die door deze vreselijke ramp.

Wilt u spullen inleveren dan kan dit NIET bij De Bakkerij, maar om de hoek in de Hooglandse Kerksteeg 8a bij Reisbureau Aktie Reizen.
 
(lees verder onder afbeelding)
 
Kan een afbeelding zijn van tekst
 
 
Naast de winterkleding en bovenstaande artikelen is er dringend behoefte aan de volgende artikelen:
1. EHBO-dozen
2. Generatoren
3. Tenten
4. Elektrische kachels
5. Maandverband
 
 
 
 

 

Ouderwets gezellig!

Ouderwets gezellig!

Het was weer een ouderwetse gezellige drukte in De Bakkerij aan de Oude Rijn te Leiden, waar na 2 jaar (!) de gezamenlijke Nieuwjaarsontmoeting van de Protestantse en Katholieke Diaconieën weer kon plaatsvinden op de 3e vrijdag van januari!

Conciërge en vele vrijwilligers waren van tevoren druk geweest met het klaarzetten van de hapjes, drankjes, de bloemen, de aankleding van het Atrium, de Ovenruimte en de Turfzaal. Zo tegen half 5 druppelden de gasten binnen. Om elkaar het beste te wensen voor het nieuwe jaar. En elkaar bij te praten. 

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1563″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

…ontmoeten, inspireren en verbinden

Maar de jaarlijkse Nieuwjaarsontmoeting doet meer

Zij verbindt en inspireert mensen. De traditionele uitreiking van De Broodpenning vindt plaats. En werd het muisstil toen gastspreker John van Tilborg, directeur INLIA, het woord nam en uit eigen ervaring begon te vertellen.
Over ja, het respecteren van de overheid, maar niet voorbijgaan aan de opdracht ‘om te zien naar mensen in nood’. Een lange weg, van niet opgeven, de ogen niet sluiten en krachten bundelen.
‘Het is en blijft een duwen en trekken om menselijkheid, barmhartigheid en rechtvaardigheid overeind te houden. Maar veel kerken horen nog steeds deze boodschap’, aldus John van Tilborg.

1987 Charter van Groningen

Zijn verhaal ging terug naar 1987, het jaar dat het Charter van Groningen, een manifest, tot stand kwam. Gebaseerd op enerzijds internationale verdragen inzake vluchtelingen en mensenrechten en anderzijds onze christelijke verantwoordelijkheid om partij te kiezen voor vluchtelingen in nood, en bedoeld om door lokale geloofsgemeenschappen te worden (h)erkend.
Om de kerken van het verbond te ondersteunen en waar nodig ook namens hen asielzoekers in nood bij te staan is in mei 1988 hun dienstverleningsorganisatie opgericht: de Stichting INLIA (Internationaal Netwerk van Lokale Initiatieven met Asielzoekers).

Gedreven spreekt hij. Soms ontroerd.  Afgelopen zomer is Nederland door de humanitaire ondergrens gezakt. Geen plek in de herberg, tijden lang, in het op 5 na rijkste land van de wereld. Er kan niet meer worden gewacht op de overheid. Actie is nu nodig. En dat heeft zijn vruchten afgeworpen: sinds vorig jaar zomer tot vandaag, 20 januari, heeft INLIA – samen met de kerken, met elkaar! – 30.171 overnachtingen geboden!

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1564″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]    

John van Tilborg, directeur INLIA

Moeten de kerken ‘het probleem van de overheid’ oplossen?’

Deze vraag krijgt John van Tilborg soms van mensen.
De diaconie van Gouda gaf hierop een adequaat en Bijbels antwoord: “Waar staat in de Bijbel dat ik een naakte niet mag kleden, een hongerige niet mag voeden, omdat de overheid daar over gaat?  (…) Als alle kerken vandaag de deuren zouden opendoen, dan staat er na vannacht geen mens meer in de kou!”

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1570″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”720″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Blijven wij omzien naar elkaar!

John van Tilborg richt zijn dankwoord aan de kerken, aan geloofsgemeenschappen, parochies en diaconale centra, zoals Diaconaal Centrum De Bakkerij waar vanuit menslievendheid, medemenselijkheid en christelijke verantwoordelijkheid partij wordt gekozen voor mensen in nood. De Bakkerij heeft ook met kerken en vrijwilligers uit deze kerken in Leiden deze woorden gehoord en hier betekenis aan gegeven. Het geeft invulling aan onze overtuiging dat God de eenheid van de mensen wil en dat we omzien naar elkaar.

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1565″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”720″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Bert Verweij (voorzitter a.i. van de Diaconie) en Jan van Trigt (vice-voorzitter parochie H.H. Petrus & Paulus) benadrukken de fijne samenwerking tussen de PGL en de RK welke breed gedragen wordt door beider achterban. En spraken hun dank uit aan de staf en de vele, vele vrijwilligers die het werk van De Bakkerij mogelijk maken zodat we met elkaar handen en voeten kunnen blijven geven aan het omzien naar mensen! 

Een prachtig begin voor een hoopvol 2023!

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1571″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Jan van Trigt

 

Met dank aan onze huisfotograaf Melle van der Wildt voor de mooie foto’s.

 

 

Broodpenningen met oorkonde!

Broodpenningen met oorkonde!

Traditioneel worden tijdens de Nieuwjaarsontmoeting broodpenningen met oorkonde uitgereikt. De geschiedenis van broodpenningen gaat terug naar de tijd toen armen langskwamen voor turf en ruilden ze ook de broodpenning, die zij na afloop van de kerkdienst ontvingen in de Armenkerk aan de Lammermarkt, voor een versgebakken brood bij de Armenbakkerij aan de Oude Rijn. Nu worden deze penningen jaarlijks als een diaconaal blijk van waardering toegekend aan personen of organisaties die zich sociaal en diaconaal inzetten voor Leidenaren en op dit vlak iets bijzonders hebben gedaan.

Voor nieuwe Leidenaren

Dit jaar zijn tijdens de Nieuwjaarsontmoeting op vrijdag 20 januari de broodpenningen uitgereikt aan respectievelijk (de afgevaardigde van de) Ekklesia Taalgroep (taallessen aan o.a. Oekraïners), Tatiana Boiko (organisator van thema-avonden voor Oekraïners) en Anje Acohen (spontaan avondje gratis ‘dineren’ bij La Fresh voor Oekraïense vluchtelingen). Zij hebben zich allen sociaal dan wel diaconaal ingezet voor deze nieuwe Leidenaren.

Ekklesia Taalgroep

Toen in maart 2022 vele Oekraïners in de Leidse omgeving werden opgevangen, is de Taalgroep Ekklesia op de taalvraag van Oekraïners ingesprongen en heeft ze in korte tijd, met hulp van Incluzio, 18 taalvrijwilligers geworven en groepen opgezet. Eind april 2022 zijn ze gestart met 8 groepen voor zo’n 70 Oekraïners. Naast het geven van taallessen werd er ook voor gezorgd dat de meegekomen kinderen afleiding kregen, zodat de ouders zich beter op de taallessen konden richten. De Taalgroep is in 2015 ontstaan als antwoord op de wens van gevluchte Syriërs en Eritreeërs om Nederlands te leren.  Momenteel werkt de groep met zo’n 120 deelnemers en 50 vrijwilligers.

Tatiana Boiko

Tatiana heeft zich direct toen de eerste vluchtelingen naar Leiden kwamen, aangemeld als vrijwilligster. Zij staat mede aan de wieg van de woensdagavondbijeenkomsten op locatie Schipholweg. Deze avonden waren in eerste instantie bedoeld voor vluchtelingen die bij particulieren in huis wonen. Door de “Sociëteit” zoals de avond werd omgedoopt, op deze locatie te houden, werd het bereik veel groter. Tatiana was er elke week bij en verzon ook thema-avonden waarbij bijvoorbeeld een psycholoog werd uitgenodigd of iemand van Museum de Lakenhal kwam spreken. Tatiana begon zelfstandig met het organiseren van uitjes op de woensdagmiddagen zoals een rondvaart door de grachten van Leiden. Ook zet zij zich blijvend in voor Nederlandse taallessen via de Ekklesia Taalgroep en zorgde zij dat er ook Engelse lessen gegeven konden worden op de locaties. 

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1561″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Tatiana Boiko

Anje Acohen

Anje Acohen van frietzaak la Fresh aan de Haarlemmerstraat heeft in het voorjaar van 2022 alle vluchtelingen uit Oekraïne van de Schipholweg, toen nog de enige opvanglocatie in Leiden, uitgenodigd voor een maaltijd in zijn frietzaak. Op 27 juli trokken 80 Oekraïners in stoet vanaf hun locatie naar de Haarlemmerstraat. Daar werden ze hartelijk ontvangen door het team van La Fresh met slush-ijs in de kleuren van de Oekraïense vlag en frites en snacks.

Hoezeer dit uitje werd gewaardeerd bleek wel uit de voorbereiding van de deelnemers. Iedereen had zich voor de gelegenheid speciaal mooi aangekleed. Dit bleek een gewoonte te zijn. In Oekraïne kleed je je altijd feestelijk als je uitgaat. En zo voelde het voor de mensen ook. Ze werden uitgenodigd en gingen dus echt even uit. Anjes motivatie voor dit aanbod was zuiver om iets te doen voor de Oekraïense vluchtelingen en publiciteit hierover heeft dan ook tot op heden volledig weten te mijden.

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1560″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Anje Acohen

 

Foto’s gemaakt door onze huisfotograaf: Melle van der Wildt

Orlando

Orlando

Er was eens een dakloze veertiger. Timide schuifelde hij ons pand binnen, het hoofd gebogen. Het kostte hem zichtbaar moeite om zijn kwetsbaarheid te tonen en om hulp te vragen. Met een kop koffie in zijn verkleumde handen vertelt hij mij zijn verhaal. Hij is Nederlander. Hij heeft een tijdje in een ander deel van het Nederlands Koninkrijk gewoond en wil zich nu weer hier vestigen. Zijn laatste gemeente van inschrijving lag in de regio, hier kent hij nog een beetje de weg en in deze omgeving voelt hij zich prettig. Vanuit Leiden wil hij weer zijn leven opbouwen. Alleen waar te beginnen want alles lijkt tegen te zitten.

Nederlander, remigrant, dakloos en dan ..

Orlando wordt namelijk gezien als remigrant. En een remigrant hoort zijn verhuizing netjes voor te bereiden en pas naar Nederland af te reizen als huisvesting (en het liefst een baan) geregeld is. Remigranten worden om die reden ook uitgesloten van de maatschappelijke opvang. Geen post- en woonadres, betekent niet inschrijven bij de gemeente. Dus ook geen uitkering aanvragen. En dan ook geen ziektekostenverzekering want je hebt geen geld om de premie te betalen. Maar je kan ook niet inschrijven bij het arbeidsbureau want daar heb je weer een adres voor nodig. En potentiële werkgevers kunnen geen arbeidscontract opstellen omdat je ook daar een adres voor moet kunnen aantonen. Kortom, Orlando loopt vast en hoopt dat wij iets voor hem kunnen betekenen. Hij heeft één strohalmpje nodig. Een springplank, om van daaruit weer zijn rug te rechten, zijn zaakjes op orde te maken en de toekomst met vertrouwen tegemoet te treden.

..is er toch hoop

Als Orlando een week later tegenover mij aan de koffietafel zit, oogt hij vermoeid. Hij vertelt dat het hem nog steeds niet is gelukt om woonruimte te vinden. Zodra ik hem vertel dat er inmiddels een kamer vrij is gekomen in onze noodopvang en dat hij daar gebruik van mag maken, zie ik hem zichtbaar ontspannen. Er gloort weer een sprankje hoop aan de horizon! In de weken en maanden erna houd ik contact met hem. Soms via een enkel appje, dan weer spreken we af op kantoor. Met de tijd zie ik hem groeien en zijn leven in eigen handen nemen. Hij zorgt voor een postadres, regelt zijn bijstandsuitkering, behaalt een nieuw certificaat en weet een baan te vinden, die hij na twee maanden inruilt voor een andere baan die beter bij hem blijkt te passen. Hij maakt afspraken met schuldeisers en gaat een poos naar de Voedselbank. Zodra hij schuldenvrij is, begint hij te sparen en uit te zien naar een zelfstandige woonruimte. Een instelling voor maatschappelijke ondersteuning begeleidt hem een poosje ambulant, in de hoop spoedig een woning te vinden, maar dat valt niet mee. Uiteindelijk kan hij gebruik maken van een bijzondere samenloop van omstandigheden en weten wij hem bij een zeer betrokken netwerkpartner onder te brengen. 

Dit verhaal kan zo in de Sprookjesboeken, vind u niet?