apr 4, 2023
Het Leids Diaconaal Project
Het Leids Diaconaal Project (LDP) is een jaarlijks project waarbij op voordracht van het College van Diakenen van de Protestantse Gemeente Leiden, lokale geloofsgemeenschappen worden uitgedaagd om hun steun en inzet op een creatieve manier vorm te geven rond een specifiek diaconaal doel of thema.
Dit jaar zamelen we geld in voor de Groen(t)e-deler.
BijMei
In de biologische tuinderij BijMei in Zoeterwoude worden wekelijks verse groenten verbouwd en geoogst. Ekklesia Leiden, Voedselbank Leiden e.o. en BijMei, werken samen om de volgende doelen te realiseren:
– 275 groenteporties voor in de voedselpakketten om klanten van de Voedselbank te voorzien van gezonde verse groenten
– wederzijdse bekendheid en betrokkenheid tussen bewoners van stad en platteland versterken en verdiepen
– duurzame biologische tuinbouw promoten en bevorderen.
Gedurende de maanden april, mei en juni kunnen de deelnemende kerken zich inzetten voor dit project via concrete acties en/of financiële ondersteuning.
In de folder enkele suggesties om hiermee aan de slag te gaan. Wij horen graag tot welke uitwerking en resultaten u bent gekomen! Veel succes!
apr 3, 2023
Vrijdag ochtend half acht ….
Ik loop het plein voor het Centraal Station op en zie van een afstandje een wat forse, jonge vrouw lopen met een blikje in de hand. Mijn sociale antenne gaat “aan”, de nog wat slaperige hulpverlener in mij gaat van de waakvlam in actie-modus. Ze roept naar een man aan de andere kant van het plein, die niet reageert. Dan lopen we elkaar tegemoet. Of ik een minuutje met haar op het bankje wil gaan zitten om te praten. De eerste tranen vloeien, ze heeft niemand meer, alleen haar moeder in Noordwijk, en moet de taxi (ze wijst naar een donkere auto met blauw kenteken) nog betalen. Want ze heeft twee dagen gelopen, heeft f@#&g niemand meer en of ik haar €50 kan geven.
Ik leg haar geduldig uit dat ik op weg ben naar de trein en niet kan gaan zitten praten. Ik nodig haar uit om een week later een kop koffie te komen drinken en verder te kletsen op kantoor. Blijkbaar geven die paar zinnen haar de moed om door te gaan. Ze stelt het bedrag bij naar €20, lacht, huilt, vloekt en belooft plechtig er geen verkeerde dingen van te kopen. Ik leg haar uit dat ik principieel nooit geld geef en biedt aan om bij de To Go supermarkt een broodje voor haar te kopen. Of een kop koffie. Of beide kan ook! Ze heeft liever geld, om bij die andere keten iets te halen. Ik grinnik in mezelf. Ze is inventief, dat moet ik toegeven. Ze dringt aan – ga nou die €20 pinnen, de rest pin ik wel bij, die vraag ik wel aan iemand anders. Ik kan een glimlach onderdrukken. Ze is standvastig, bijna drammerig, en merkt dat ze met mij ook niet veel verder komt. Dan steekt ze haar arm door de mijne en lopen we samen naar de supermarkt.
Veronikkie
Ze vraagt me mijn naam en vertelt dat ze zelf Nikkie heet. Veronikkie. Eenmaal in de supermarkt staan we te stuntelen bij het koffieapparaat voor haar cappucino. “Neem er zelf ook een”, roept ze me joviaal toe. Grapjas. Een broodje? Ja natuurlijk wil ze nog een broodje. En een bifiworstje. Ze weet alles precies te liggen in de kleine ruimte. Ze wijst naar een apparaat achter in de winkel. “Pin nou gewoon effe meissie”, zegt ze haast smekend. Als ik haar verzoek voor de zoveelste keer afwijs, bijt ze me toe dat ik koppig ben. Onder toeziend oog van de spoorwegmedewerkers, lopen we samen met één ov-chipkaart door de poortjes. Ze werpen een blik op mijn metgezel en gaan verder met hun gesprek. Ondertussen zie ik dat de capuccino over Nikkie haar kin druipt, op haar jas. Ze schijnt er zelf geen erg in te hebben. Wat gaat er allemaal schuil achter dit lachende gezicht? Wat is jouw levensverhaal Nikkie, vraag ik me af.
Een zoen en … doei!
Onder aan de roltrap naar mijn perron krijg ik spontaan een zoen op mijn wang van haar. Nou doei he! Ze draait zich om en loopt weg….
mrt 29, 2023
Een weekje genieten op het water
Het project ‘Zeilweken Wijde Aa’ wil kinderen en jongeren uit de regio Leiden, voor wie vakantie er financieel even niet in zt, een weekje erop uit bieden. Een paar dagen weg van huis, om te bouwen aan zelfkennis en zelfvertrouwen, om je zelfredzaamheid te vergroten, sociale vaardigheden te oefenen en nieuwe vriendschappen aan te gaan.
Voor kinderen en jongeren van 8 tot 17 jaar
Dit jaar biedt Stichting “de Wijde Aa” voor de zesde keer, in samenwerking met Diaconaal Centrum De Bakkerij en steun van het Kansfonds, in de zomervakantie ruimte aan 12 kinderen in de leeftijdsgroep van 8 tot 17 jaar om zich aan te sluiten bij een zestal zeilweken voor groepen van 20 a 30 kinderen.
Het zeilcentrum is gevestigd in de gemeente Roelofarendsveen en gehuisvest in een nog draaiende windmolen midden in een groene polder aan “de Wijde Aa”, een zijtak van de Braassem. Sinds de oprichting in 1958 maakt het centrum jonge mensen enthousiast voor de zeilsport.
Stichting “de Wijde Aa”
Het doel van de Stichting “de Wijde Aa” is het zonder winstoogmerk en op zuiver ideele basis bevorderen van de watersport in het algemeen en de zeilsport in het bijzonder. Dat kunnen ze doen dankzij de vrijwilliger inzet van jonge, enthousiaste studenten uit het hele land. Zij willen niets anders dan aan ieder kind een onvergetelijke zeilervaring meegeven.
Hoe ziet een zeilweek eruit
Een zeilweek op de Wijde Aa begint op zondagmiddag 16.00 uur en eindigt op zaterdagmiddag om 12.00 uur met de diploma-uitreiking. De kampen worden begeleid door getrainde vrijwilligers, veelal studenten. Voor alle kinderen is er een mentor aanwezig voor extra ondersteuning. Ieder kind heeft gedurende de week een vaste mentor van wie het kind dagelijks mentorles krijgt en bij wie het terecht kan met vragen.
Tijdens het zeilprogramma voor 11 jaar en ouder zit een kind dagelijks met een andere groep kinderen en een wisselende instructeur aan boord. Tussen 8 en 11 jaar kun je ook kiezen voor een optimist. Dan vaart de schipper met een motorboot om de kinderen heen en helpt waar nodig. Tijdens iedere zeilweek wordt er, afhankelijk van het weer, een dagtocht op de Braassem en de Kaag gemaakt.
Naast het zeilprogramma is het kampleven heel belangrijk. Er is ruimte voor grappen en grollen, oude en nieuwe liederen, samen eten, bonte avonden met meesterlijke acts, samen zwemmen, keten in de slaapzalen, corvee en lange avonden bij het kampvuur.
Alles speelt zich af rondom de molen, waar de kinderen even loskomen van hun eigen woonomgeving en bijvoorbeeld ook een week geen gebruik kunnen maken van digitale media.
De ideale zeilkamper ..
• is niet bang voor water en heeft minimaal zwemdiploma A in verband met de veiligheid
• zal zich waarschijnlijk prettig voelen allen van huis
• heeft voldoende beheersing van de Nederlandse taal
• kan zich vinden in de kampregels en het programma
• heeft bij voorkeur een ongevallen en aansprakelijkheidsverzekering (dit kan op verzoek van de kampweek ook collectief geregeld worden)
De weken zitten inmiddels vol, maar denkt u nu toch aan een kind wat het wel kan gebruiken, informeer dan even of het mogelijk is om op een reservelijst geplaatst te worden.
Week 1 9 t/m 15 juli 11- 14 jaar 2 kinderen
Week 2 16 t/m 22 juli 8 – 12 jaar 2 kinderen
Week 3 23 t/m 29 juli 14- 17 jaar 2 kinderen
Week 4 30 juli t/m 5 augustus 11 -14 jaar 2 kinderen
Week 5 6 t/m 12 augustus 11 -14 jaar 2 kinderen
Week 6 13 t/m 19 augustus 8- 11 jaar 2 kinderen
mrt 25, 2023
9 maanden lang waren Olena en Olena iedere maandag, dinsdag en donderdag in de Pop-up kledingwinkel te vinden. Kleding werd gesorteerd, uitgezocht en opgehangen. Mensen werden geholpen. En ondertussen werd aan de Nederlandse taal en conversatie gewerkt!
Wie zijn deze dames en wat is hun verhaal?
Olena Vysochyna, uit Mariënpoel, is 56 jaar en is hier met haar man gekomen. Olena Mishyna is 60 jaar en kwam met man en dochter uit Kiev. Vanwege de oorlog in Oekraïne moesten zij hals over kop hun woning en woonplaats verlaten met slechts een klein tasje met wat spulletjes, geld en reisdocumenten. Een verdrietige en traumatische periode wanneer hieraan wordt teruggedacht. Alweer een jaar zijn ze hier. Het gesprek is soms emotioneel.
Ze vertellen over de plaats waar zij vandaan komen. Over Mariënpoel, bezet gebied waar nauwelijks contact is met de mensen die daar nog verblijven. Buiten de stad gaat dit nog redelijk. En over Kiev, volledig gebombardeerd en alles is weg.
Er is nog zichtbaar veel verdriet en verlies. Het is moeilijk om over de tijd in Oekraïne te spreken, over het moment van wegvluchten, de opvang in Polen. Over de toekomst.
De dames kennen elkaar vanuit de opvang aan de Houtlaan en zijn bevriend geraakt. Olena en Olena hebben met de hulp van De Bakkerij en Incluzio de mogelijkheid gekregen om tijdelijk een pop-up store te openen aan de Oude Rijn en zo mensen die het nodig hebben te voorzien van gratis kleding.
Door hun vlucht weten ze uit eigen ervaring hoe mooi het is als andere mensen er zijn om jou te helpen wanneer je in zo’n moeilijke situatie zit – zonder geld, huis, papieren. Dat wat zij hebben ervaren willen ze graag terugdoen. En dat is heel waardevol geweest.
Dankbaar
Olena en Olena studeren hard, dagelijks oefenen zij met de Nederlandse en Engelse taal. Het is voor hen belangrijk mee te kunnen doen, zelfstandig te kunnen communiceren in Nederland en zo ook hun dankbaarheid te kunnen overbrengen.
Ik vraag hun naar een eerste indruk over Nederland en de Nederlanders.
Ze kunnen niet anders dan keer op keer hun dankbaarheid benadrukken over de ontvangst en opvang. Ook geven zij aan dat een land als Nederland in zekere zin vertrouwd voelt, Europees vertrouwd.
En hoe vreselijk de aanleiding ook is, er is iets anders voor terug gekomen: zij hebben kennisgenomen van iets waar zij anders het bestaan niet van zouden weten. Leiden is een prachtige stad waar historie en moderne tijd naast en met elkaar verweven zijn.
Bij de afsluiting hoort een omhelzing, opnieuw wordt de dankbaarheid uitgesproken, ik ontvang een bosje tulpen en geef hen een klein hartje en wens hen kracht, geloof en hoop toe.
Dank voor dit gesprek en met dank ook aan de tolk!
Met heel veel dank aan Jonathan, hij tolkt al een jaar lang voor deze mensen uit Oekraïne, wat geweldig dat deze inzet er is, om zo elkaar te kunnen ontmoeten en met elkaar te kunnen spreken. Dankjewel Jonathan voor het tolken en dankjewel Olena en Olena voor jullie inzet bij De Bakkerij en voor dit gesprek.
mrt 19, 2023
Jaarverslag Individuele Hulp 2022
2022 zal de boeken in gaan als transitiejaar
De harde lockdown waar het land door de nieuwe coronavariant Omikron in belandde, wordt in januari geleidelijk opgeheven. Het hele land houdt de adem in en neemt een aanloopje naar de complete opheffing van alle maatregelen aan het eind van het eerste kwartaal. Een zucht van opluchting trekt door de samenleving. Er begint een inhaalslag van uitgestelde feestjes en ontmoetingen. Het mag weer! Het kan weer!
Vernieuwing
Naast de terugkerende, welbekende activiteiten zoals de VredesOntmoeting, de Zeilweken, de Zomerbonnenactie, het Diaconaal Weekend, de Ontmoetingsmaaltijd en de gebruikelijke netwerkbijeenkomsten, was er ook ruimte en noodzaak voor vernieuwing, ingegeven door de oorlog in Oekraïne. Zo hielden wij een flitsinzameling voor hulpgoederen voor Oekraiense vluchtelingen in Polen, richtten we een Pop Up Fashion Store in voor (gratis) kleding voor asielzoekers, boden wij huisvesting aan vluchtelingen uit Kiev en Kerkopvang aan drie gezinnen die anders in Ter Apel op klapstoeltjes of – erger- op straat zouden verblijven.
Verhalen, verhalen, verhalen
Niet veranderd zijn de verhalen. Verhalen over eenzaamheid, overbelasting van de zorg, sterven in isolatie, afstand, wantrouwen… Verhalen van ongedocumenteerden, van gedreven mensen die ons zijn ontvallen het afgelopen jaar, van gezinnen die na lange tijd weer een weekje op vakantie konden dankzij onze inzet. U leest erover in dit jaarverslag vol van verhalen en veranderingen.
mrt 7, 2023
In het jaarverslag dat voor u ligt, kijken we terug op een jaar waarin we vertrouwde activiteiten weer als vanouds konden organiseren. Activiteiten waarin M25 Leiden ten volste tot zijn recht komt. Waarbij mensen met elkaar in contact komen, waar we de verbinding zoeken tussen jongeren en zoveel verschillende doelgroepen.
Jaar van uitersten
In 2022 ging de wereld na een corona periode weer langzaam open. Daarmee kunnen we wel zeggen dat het een jaar van uitersten was. Zo stonden de jongeren van M25 Leiden in januari bakjes met eten uit te delen aan de dak- en thuislozen en mocht dat niet met elkaar opgegeten worden in verband met de lockdown. Het jaar sloten we gelukkig af met een ander uiterste: een overvolle Marekerk waar ruim 200 gasten een heerlijk kerstdiner en kerstpakketje aangeboden kregen.
Veel dank gaat dit jaar ook naar Paula van Kalmthout en Femke Post die het project fantastisch draaiende hebben gehouden tijdens het zwangerschapsverlof van Carijn Westeneng. Mede dankzij hen kunnen we terugkijken op een jaar met een hoop verschillende activiteiten waarin 347 M25 jongeren de handen uit de mouwen hebben gestoken.
