jan 9, 2025
Vorige week was ze er weer. Een keurig geklede dame die met enige regelmaat kleurrijke pakketten aflevert bij de balie. Niemand kent haar bij naam, want ze blijft graag anoniem. Maar ondanks dat, of misschien ook wel juist daardoor, maakt ze steeds meer naam in De Bakkerij.
Alles is zelfgemaakt en keurig afgewerkt. Van kruikenzakken tot boxkleden. Allemaal in hetzelfde kleurrijke motiefje. Een lust voor het oog en een schitterend cadeau voor de aanstaande moeders. Dat is toch gewoon heel lief?
Dat schreven we in mei 2018 al in ons toenmalige lijfblad Diaconie Bericht. We zijn inmiddels al weer zeven jaar verder… en ze doet het nog steeds!
Op gezette tijden levert ze een aantal creaties af bij de balie van De Bakkerij. De verrassende geschenkverpakkingen worden vervolgens als kers op de taart toegevoegd aan de babypakketten die hulpverleningsorganisaties voor aanstaande ouders aan kunnen vragen bij de Goemoers, het College van VrouwenKraammoeders dat al sinds 1582 in de gebouwen van De Bakkerij zetelt.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1976″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”269″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
Dat geeft een heel persoonlijk tintje aan het babypakket als mensen het op komen halen. De knuffeldoekjes, kussensloopjes en boxkleden zijn met zoveel zorg en aandacht gemaakt en verpakt, dat je bij het zien ervan vanzelf moet glimlachen.
Blijft natuurlijk dat mysterieuze raadsel dat ons jaren bezighield: Wie was toch die keurige dame die in alle bescheidenheid anoniem haar kleurige creatieve cadeautjes afleverde bij de balie van De Bakkerij?
We hebben maanden op wacht gelegen, camera’s opgehangen en een detective ingeschakeld…
Dat is uiteraard wat overdreven, maar we zijn er natuurlijk wel achter gekomen. De naam van onze weldoenster is De Bakkerij meer dan waardig, want ze heet zelf ook Mevr. Bakker.
Dat is toch geweldig?!
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1977″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”640″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
jan 3, 2025
Afgelopen december vond een bijzondere gebeurtenis plaats in de Marekerk. Een groep enthousiaste scholieren van het Stedelijk Gymnasium Leiden werkte samen met M25 Leiden om op 18 december 2024 een kerstdiner te organiseren voor dak- en thuislozen. Dit initiatief bracht niet alleen warmte en gezelligheid, maar ook verbinding.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1958″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
De voorbereidingen begonnen al in september. Dankzij de financiële bijdragen van verschillende fondsen konden we de Marekerk omtoveren tot een sfeervol en feestelijk decor. Daarnaast willen we iedereen bedanken die heeft bijgedragen door mutsen, sjaals, handschoenen en andere winterse benodigdheden te doneren of zelfs te breien. Ook de inzameling van verzorgingsproducten i.s.m. Technolab en anderen die hierover gehoord hadden, maakte een groot verschil. We danken ook de jongeren van de Protestantse Kerk Leiden voor hun onmisbare hulp en hartelijke bijdrage.
Op de dag zelf verzamelden vrijwilligers zich om de kerk te versieren. Al tijdens deze voorbereidingen ontstond er een gevoel van verbondenheid onder de helpers. Het diner bracht niet alleen de gasten, maar ook de vrijwilligers dichter bij elkaar. Toen de deuren opengingen, stond er al een rij mensen te wachten. Bij binnenkomst werden de gasten verwelkomd met muziek van de Straatklinkers en het kerstevangelie. Een speciale gast was burgemeester Peter Heijkoop, die niet alleen mee at, maar ook uitgebreid met de gasten in gesprek ging. Hier en daar werden zelfs de nodige selfies gemaakt!
Het diner zelf was een feest. Dankzij de samenwerking met restaurant Woo Ping was er heerlijk eten voor iedereen, met verschillende opties zodat alle gasten iets lekkers konden kiezen. De avond werd gekenmerkt door een warme en gezellige sfeer. Er werden gesprekken gevoerd, er werd gelachen, en mensen genoten zichtbaar van de maaltijd en elkaars gezelschap. Aan het einde van de avond kreeg iedereen een kersttas mee met nuttige spullen zoals verzorgingsproducten en warme kleding.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1960″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”style”:”width: 480px; height: 320px;”,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
Voor zowel de gasten als de vrijwilligers was het een onvergetelijke ervaring. Het was bijzonder om te zien hoeveel blijdschap en dankbaarheid er was. Dit kerstdiner liet zien hoe groot de kracht van samenkomen en delen kan zijn.
Een groot dankjewel aan iedereen die op welke manier dan ook heeft bijgedragen aan dit prachtige initiatief!
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1959″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
Noa, leerling Stedelijk Gymnasium: “Wat mij inspireert (door de deelname aan een M25 Leiden project), is de onbaatzuchtigheid om anderen te helpen, zoals ik zelf geholpen zou willen worden.”
dec 19, 2024
‘Christ in the Rubble’ , zo heet deze icoon.
Het goddelijk kind komt ter wereld in de puinhopen van oorlogsgeweld.
Niet in het centrum van de macht, maar bij de kwetsbaren, de mens in de marge wil God zijn.
Het licht komt ter wereld juist daar waar duisternis is, daar schijnt het het krachtigst.
Zo willen wij als De Bakkerij aandacht, licht en liefde delen in de puinhopen van mensenlevens,
in de verdeeldheid en in de gure wind die soms waait in Nederland.
Zo willen wij licht schijnen op plekken waar mensen niet gezien worden, waar mensen wereldwijd vergeten worden.
Daar waar wij licht brengen, menselijkheid terug brengen, daar wordt het Woord (weer) mens.
Om bovenal de mens te blijven zien in het gelaat van de ander!
Gezegend Kerstfeest en een hoopvol 2025!
Bouwen op Barmhartigheid
Als het voorgaande jaar ons iets geleerd heeft dan is het dat wij uit een andere bron putten en een warm, inclusief tegengeluid willen bieden. Dat bepaalt hoe we in 2024 onze weg vervolgden na het geweldsincident en de afsluitende rechtzaak, oa door de herdenking en het nieuwe bankje met ‘Overwin het kwade door het goede´. We blijven inzetten op nabijheid, menselijkheid en omzien naar de meest kwetsbaren en ongezienen. Dat betekende concreet dat we onze binnenkomst-en wachtruimte tot een warme huiskamer omtoverden. Dat we blijven signaleren en de aandacht blijven vestigen op de schrikbarend gestegen aantal huisvestingsvragen van gezinnen en moeders met kinderen. En dat we een bijzonder project aan het voorbereiden zijn: Een christelijke leefgemeenschap bouwen op de leegstaande verdieping en zolder boven de winkels. Zoals het Barbaragasthuis uit 1400 op deze plek. En we komen steeds dichterbij 600 jaar De Bakkerij!
Bouwen aan presentie en toekomst
Het hart van ons werk blijft altijd de mens die een beroep doet op onze hulp. Of het nu een Leidse inwoner is, iemand zonder papieren, een arbeidsmigrant, vluchteling of iemand met een complexe hulpvraag. We blijven nieuwe projecten en samenwerking initiëren om zo te helpen waar geen helper is.
Goede randvoorwaarden zijn daarbij essentieel: huisvesting (en verduurzaming) in ons 600 jaar oude, monumentale pand, maatschappelijke organisaties huisvesten die matchen bij onze visie, nieuwe bewoners voor de leefgemeenschap werven die ook wekelijks vrijwilligerswerk doen in De Bakkerij, eigentijdse communicatie & pr en een sterke organisatie van ons bestuur. Allemaal ‘onzichtbaar, achter de schermen’, maar toch ook broodnodig om ons werk te kunnen blijven doen. Daarvoor maakt uw (financiële) steun wezenlijk verschil!
Met uw hulp konden we ons in 2024 richten op:
* Signalering, aandacht en noodhulp voor dakloosheid
- Na ca 30 jaar dakloosheid kreeg onze oudste hulpvrager-zonder papieren een kamer in een woon-zorg-centrum. Hieraan gingen veel uren, weken van lobby en bemiddeling met de gemeente Leiden en sociale partners vooraf. Een mooi kerstgeschenk!
- Dit signaleerden we ook in het afgelopen half jaar: een stijging in het aantal hulpvragen van moeders met kinderen en gezinnen die dakloos (dreigen te) raken. Met veel werk en netwerken lukt het om huisvesting en noodopvang te organiseren.
- In oktober organiseerden we samen met andere Leidse organisaties een ´Huiskamer zonder Dak‘ om aandacht te vragen voor de groep van meer dan 1150 mensen in onze Leidse regio zonder dak- of thuis, waarvan 250 kinderen! 1 op de 5 is al meer dan 2 jaar zonder vast huis- of thuis.
- Met onze eigen noodopvang, de opvang voor mensen zonder papieren samen met COOL en onze kerkopvangplekken en kerken met hun pastorie konden we zo herhaaldelijk een noodverband en overbrugging bieden voor diverse groepen.
* Inclusiviteit en aandacht voor mensen in de marge
- Een primeur voor de eerste Neurodiversiteitsweek in Leiden, een Walk into the Light wandeling om aandacht te vragen voor mensen en naasten van mensen die te maken hebben met suïcide, een Prideviering in solidariteit met de Regenbooggemeenschap en een VredesOntmoeting op het Stadhuisplein.
- In de week van de Amsterdamse rellen, begin november, organiseerde De Bakkerij weer de jaarlijkse Ontmoetingsmaaltijd. Nieuwkomers en oudgedienden ontmoetten elkaar in alle religieuze en etnische diversiteit, aten met elkaar en leerden elkaar kennen.
- In december organiseerden we een interreligieuze Adventswake in De Bakkerij: voor de mens in nood in Gaza en om het menselijk gezicht en geluid voorop te blijven stellen.
- Armoedehulp en overbrugging d.m.v. ca 180 acute hulpvragen in de vorm van onderdak, voeding, kleding, tandartshulp, reisgeld, telefoontegoed of begeleiding naar passende hulpverlening. 1.600 huishoudens onder de armoedegrens kregen extra financiële ruimte dankzij de Zomerbonnenactie en de Broodmunt, na een jaar Buurtbuik in De Bakkerij groeiden ze uit hun jasje en verhuisde in oktober naar het Weeshuis.
* Verbinding, maatjes en impact in de samenleving
- Ruim 450 jongeren hebben via ons jongerenproject M25 Leiden kennisgemaakt met en zich ingezet voor kwetsbare groepen in de Leidse regio, o.a. voor kinderen in het AZC, Voedselbankclienten, de Oekraïneopvang, dak- en thuislozen, woon-zorgcentra in Leiden.
- Zo’n 25 ouderen hebben genoten van steun en aandacht van een maatje van Oma gaat op Stap.
Uw gift, tijd of netwerk helpt ons helpenDe indrukwekkende lijst hierboven maakt duidelijk hoe belangrijk het om een tegengeluid te bieden, te verbinden en noodhulp te bieden. En hoe belangrijk uw steun daarin is. Niet alleen uw financiële bijdrage, maar ook uw tijd, de contacten en het netwerk dat u heeft. (heeft u interesse, lees
hier dan over onze bestuursvacature of projectgroep) Samen kunnen we de zorg dragen voor de meest kwetsbaren in onze stad.
Als De Bakkerij zeggen we hartelijk dank voor uw gift, steun of bijdrage in 2024! Dankzij uw hulp konden wij het afgelopen jaar voor mensen dichtbij en ver weg, structureel en urgent, samenwerkend, onder protest en ad-hoc hulp bieden. Helpen waar geen helper is.
Wilt u alsnog of weer bijdragen, dan kan dat via deze QR-code of op IBAN NL 46 INGB 0000 097065 t.n.v. Diaconie Protestantse gemeente Leiden, onder vermelding van ‘Gift Bakkerij’.
Meer informatie over giften en schenkingen
Heeft u behoefte aan meer informatie over uw giften en schenkingen, bijvoorbeeld in verband met de fiscale voordelen of wanneer u overweegt het werk van De Bakkerij in uw testament op te nemen, dan verwijzen we u graag naar onze website: https://www.debakkerijleiden.nl/giften. Natuurlijk kunt u ons er ook over bellen op 071-514 49 65 of e-mailen naar predikant@debakkerijleiden.nl.
Mede namens het team, het bestuur en de vrijwilligers van De Bakkerij wens ik u gezegende dagen!
Hartelijke groet,
ds. Judith van den Berg-Meelis
Diaconaal Predikant
©icoon Kelly Latimore
dec 14, 2024
Wat heeft het nieuwe jaar in petto? Waar willen we ons dit jaar in het bijzonder voor inzetten, voor welke doelgroepen, maatschappelijke noden of urgente zaken? En wat geeft ons daarin richting en afweging in wat we we of juist niet doen?
Het Jaarplan geeft daarin als een kompasnaald richting voor het nieuwe jaar. Met onze aangescherpte visie willen we ons in 2025 richten op de volgende uitgangspunten, als onmisbare ingrediënten van het ‘dagelijks brood’ wat we in De Bakkerij bakken. Vanuit ‘Naastenliefde’ willen we helpen waar geen helper is, in navolging van Jezus willen we mensen uitnodigen aan de ‘Tafel van samen’ en voor de stad Leiden willen we ‘Zout en zegen en zuurdesem’ zijn, samen mèt u! Doet u mee?
Vanuit deze uitgangspunten concretiseren we onze doelen voor 2025, met aandacht voor ongeziene doelgroepen, met ‘Leven in De Bakkerij’ met een huiskamer en Leefgemeenschap ‘Barbaragasthuis’ in voorbereiding, met kiemen en voedingsbodem voor samenwerking in de stad en een luchtig en behapbaar bestuur en organisatie van De Bakkerij.
U leest het allemaal in het Jaarplan 2025 van De Bakkerij. Omdat we nog steeds broodnodig zijn.
dec 13, 2024
We verwelkomen Willemien de Vlieger- Moll in De Bakkerij, in het Dagelijks Bestuur en in het College van Diakenen!
“Dienen, delen, durven, doen zijn voor mij de woorden waarmee het diaconaat vorm krijgt. Er zijn voor de ander en elkaar daadwerkelijk helpen daar waar het nodig is. Ook op plekken waar je anders nooit zou komen.”
Dit zijn woorden en zinsneden die ik in de afgelopen twaalf jaar in Den Haag heb ontdekt en die ik heb proberen uit te voeren. Als wijkdiaken in de Duinzichtkerk, secretaris bij het Moderamen (Dagelijks Bestuur) van de Haagse Diaconie en bestuurslid Federatie van Diaconieën, een landelijke lobbyclub.
Ik voelde mij zeer betrokken bij JONG (huiswerkbegeleiding in de wijken Transvaal, Schilderswijk en Moerwijk), diaconaal centrum De Paardenberg (Voedselbank inzamelingsacties en vullen van de noodkast) of het Wereldhuis (voor ongedocumenteerden). Mooie ontmoetingen, meer begrip krijgen en daadwerkelijk verschil kunnen maken.
En dan nu lid van het Dagelijks Bestuur van De Bakkerij. Ik probeer inmiddels (diaconaal) Leiden beter te leren kennen. Ik woon namelijk in Den Haag maar heb nu al een paar jaar een houten (schrijf-) huisje in Leiden. Bij het zoeken naar een kerkelijke gemeente kwam ik bij De Pelgrim (Leiden Zuidwest) uit. Vanaf dag één voel ik mij daar thuis.
Willemien de Vlieger-Moll
Foto: Jeroen Dietz
dec 9, 2024
Advent is in de Christelijke traditie een periode van hoop en verwachting. Voor ons is het een periode die schuurt. Wat betekent ‘hoop’ en ‘verwachting’ te midden van plekken waar pijn, hopeloosheid en uitzichtloosheid de realiteit zijn? Daarom zoeken we in deze Adventsperiode naar een hoop die niet passief is, maar ons actief maakt. Op 4 december kwamen we daarom op interreligieuze wijze samen in De Bakkerij om stil te worden, te bidden en te luisteren naar verhalen van onrecht. Er was muziek over verbindende liefde van Mahmoud Darwish, er was poezie en we staken licht aan voor elkaar en voor de lijdende mensen in Gaza, in het Midden Oosten en in voor minderheden in Leiden.
Het is moeilijk onder woorden te brengen hoe de avond was. Bijzonder. Krachtig. Intens verdrietig. Ontroerend, intiem en verbindend. De verhalen raakten diep. De woorden van de islamitische, christelijke en joodse sprekers deden een krachtig appèl op ons.
Hieronder vind u een korte indruk en deel van de teksten van een aantal sprekers, de volledige Engelstalige tekst van Anthony Khair vind u onder aan deze post.
Kerst in Bethlehem door Anthony Khair
Antony Khair is een christelijke Palestijnse student uit Bethlehem en hij vertelde hoe hij in deze Adventstijd in Nederland met een dubbel gevoel naar alle feestelijke kerstverlichting kijkt terwijl hij contact heeft met zijn familie en vrienden in Palestina die van huis verdreven zijn. In Bethlehem is geen kerstviering. In Bethlehem zijn er nauwelijks nog mensen. De kerk is verwoest. De christelijke kerken in Palestina hebben het Christuskind in de puinhopen geplaatst- als kribbe. Omdat ze geloven, hopen en bidden dat God hen zal bevrijden en dat de mensen zich solidair tonen met het lot en het leed van de Palestijnse bevolking.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1950″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”475″,”style”:”width: 450px; height: 475px;”,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
Woord van Wil Sluijter ´Het paradijs’
Wil zit wekelijks bij ons achter de balie en is getrouwd met de Joodse Jody, voorheen ook maatschappelijk werker bij De Bakkerij.
Wil las voor uit een stuk over Genesis: ¨Het verlaten van het paradijs is als een geboorte, als een zelf gaan ademen als mens. We moeten volwassen worden, met vallen en opstaan. We worden zelfstandige mensen die hun eigen levensweg ingaan die kennis hebben van goed en kwaad. Daarin worden we geinspireerd door Genesis. Scheppen doet God hier en scheiden: hij brengt scheiding aan tussen licht en duisternis. Die mogelijkheden hebben wij als schepselen ook gekregen: de kans om volop scheppend aanwezig te zijn. Dat is prachtig en ook een utidaging: in ons scheppen de scheiding aanbrengen tussen licht en donker, tussen goed en kwaad. Dat is werkelijk mens zijn.”
Leo Levi bad het gebed voor de overledenen ‘de Kaddish’ en hij stak een kaars aan namens de Joodse gemeenschap van Leiden.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1946″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”640″,”style”:”width: 300px; height: 400px;”,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
Dankwoord namens Islamitisch Centrum Imam Malik en haar achterban
Geachte organisatie De Bakkerij, Wij willen jullie vanuit het diepst van ons hart bedanken voor dit waardevolle initiatief. In een tijd waarin onrecht en menselijk lijden ons dagelijks herinneren aan de uitdagingen die wij als mensheid delen, is het cruciaal dat we samenkomen. De interreligieuze en interculturele ontmoetingen die jullie in De Bakkerij faciliteren, vormen een hoopvol en noodzakelijk antwoord op de verdeeldheid die vaak overheerst.
Wij staan hier vandaag samen stil bij de verschrikkelijke gebeurtenissen in Gaza en op andere plekken waar mensen in onmenselijke omstandigheden leven. Dit zijn geen kwesties die ons als geloofsgemeenschappen afzonderlijk raken; ze raken ons allemaal als mensen. De pijn van een ander mag nooit een verre echo blijven, want onrecht ergens is onrecht overal.
Jullie werk en jullie oproep om samen te bouwen aan vrede, gerechtigheid en verbinding, sterken ons in de overtuiging dat we samen meer kunnen bereiken dan alleen. Deze bijeenkomsten bieden niet alleen ruimte voor dialoog, maar ook een gezamenlijke verantwoordelijkheid om op te komen voor de stemlozen en om te blijven pleiten voor een wereld waarin rechtvaardigheid centraal staat.
Laten we elkaar blijven vinden, ongeacht onze verschillen, en samen blijven streven naar een samenleving waarin menselijkheid en solidariteit altijd voorop staan, Vredige groet, Rachid
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1947″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”640″,”style”:”width: 300px; height: 400px;”,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
Wanneer is de nacht voorbij?
We sloten af met het rabbijnse verhaal ‘Wanneer is de nacht voorbij?
Een oude rabbi vroeg eens aan zijn leerlingen:
Hoe kun je het moment bepalen,
waarin de nacht ten einde is en de dag begint?
Is het ‘t moment als je uit de verte
een hond van een schaap kunt onderscheiden?,
vroeg één van zijn leerlingen.
Nee, zei de rabbi.
Is het als je van verre
een dadelboom van een vijgenboom kunt onderscheiden?,
vroeg een ander.
Nee, zei de rabbi.
Maar wat dan?,
vroegen de leerlingen.
Het is als je in het gezicht van een mens kunt kijken en daarin je zuster of je broeder ziet.
Tot dat moment is de nacht nog bij ons.
[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1949″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”640″,”style”:”width: 300px; height: 400px;”,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]
Heel veel dank aan alle sprekers, de poezie van Nesrin Almosrani, de zang van Shaza Hayek, vrijwilligers, Christelijk Collectief en Kairos Sabeel en iedereen die een bijdrage leverde aan de wake!
English text from Anthony Khair
Dear friends, greetings from Bethlehem. I am happy to be here yet I hope it was in better circumstances. I come to you today with a heavy heart. A heart full of anger, sadness, and pain. As we approach Christmas I want to show you my thoughts being away.
As I walk through the streets of The Netherlands I see many Christmas lights and I can’t help but think of every Christmas light as a child in Gaza. For every Christmas tree I see a demolished building. Instead of Christmas carols and songs I hear the agony of my people.
I would like us to remember Christmas as it is supposed to be remembered.
Today, as my family left Palestine and my loved ones have become refugees. As thousands of people have been killed by the 21st century empire. We have to remember that after a year of agony “Christ is still under the rubble”. Jesus the deliverer of the gospel and the restoration of humanity was born in a Manger surrounded by the injustice of the Roman Empire. Today, we remember every child who was born and murdered in Palestine.
Where mothers are giving birth on the rubble of their demolished houses.
As their tears fall on the soil, nourishing the land with anguish and resentment.
Their children’s bodies are crushed by the weight of demolitions and despair. In misery and agony.
Palestinian bodies are fleeing. The land, soaked with innocent blood yells out “Why did you leave me?”
As I witnessed all the injustices unfold in my land, I can’t think of anything, but be angry. It made me wonder….
God, I hope you hear the screams of the wounded. Loud and clear as we hear them from here. …
Where is the holy spirit falling on us? Because all we can see is missiles. …
Where is your holy fire? The only thing being burnt are the houses. ….
Where is your love? Because no one can feel it anymore.
The land itself is not holy. I have stopped calling it the holy land because the people make it holy. A palestine without Gaza is not a holy land.
During this advent season. We remember the arrival of the gospel and having to flee from the persecution of Herod. Today, history repeated itself. 40,000 people have been killed. 17,000 children. And more than 10,000 missing. How blind have we become? We read the bible and lament the story of Jesus. Yet look away when it happens today?
Today, we question what if Jesus was born in Gaza. Would he be born under the rubble? The good news arrived. Yet, the bad news remains as we continue to see suffering.
