Jaarverslag Oma gaat op Stap: Uit of thuis?

Jaarverslag Oma gaat op Stap: Uit of thuis?

We blikken terug op een jaar van Oma gaat op Stap. Weet u nog, ons maatjesproject dat niet bedacht is voor krasse knarren, maar voor ouderen met geen of een klein sociaal netwerk om voor alledaagse dingen of een uitje er samen op uit te gaan.

Het belang van het maatje van Oma

Na twee coronajaren kan het gelukkig weer: bij Oma langs, of met elkaar even eruit voor een ommetje, een kop koffie of een doktersbezoek. Nu we ons zevende projectjaar ingaan merken we ook wat het betekent voor de vrijwilliger om een vertrouwensrelatie op te bouwen met een Oma (of Opa natuurlijk). En signaleren we hoe veel er gevraagd wordt van een zelfstandig wonende oudere en hoe ingewikkeld en moeilijk het soms is.

Dat de overheid in Nederland de oudere zo lang mogelijk zelfstandig wil laten wonen. Maar dat de zorg en thuiszorg hierin soms te kort schiet. En mantelzorg afwezig is of ver weg.

Dat zelfs als je als oudere niet meer in dat grote huis wilt wonen er ook nauwelijks seniorenwoningen beschikbaar zijn.

En dat je zelf ook angst en schrikbeelden hebt van verpleeghuizen en zorginstellingen. Lees de krantenberichten er maar op na. En dat je daarom ook niet snel aan de bel trekt als er wat is, of als je eerlijk gezegd het allemaal niet meer kan bolwerken..

In dat complexe dilemma en in die dagelijkse praktijk van ploeteren en gewoon maar doorgaan, bevinden de Oma’s en Opa’s zich in onze doelgroep. En daarin zijn onze vrijwilligers van grote waarde door allereerst, zonder oordelen of belang, gewoon maar te luisteren. Door jarenlang langs te komen en samen kleine uitstapjes te maken, ontstaat er een vertrouwensrelatie tussen de Oma en de vrijwilliger. Dilemma’s en vragen en praktische zaken kunnen worden voorgelegd aan de vrijwilliger.

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1652″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”360″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Bovenstaande en vele andere inkijkjes en miniatuurtjes in het project en het afgelopen jaar kunt u hier teruglezen in het uitgebreide en kleurrijke Jaarverslag Oma gaat op Stap 2022-2023.

Als u dit leest en denkt: nou ik wil wel vrijwilliger worden, meldt u zich dan aan via de website www.omagaatopstap.nl of stuurt u een berichtje naar pvankalmthout@debakkerijleiden.nl.

 

Trossen los

Trossen los

M25- leerlingen uit de 5e klas van het Stedelijk Gymnasium Leiden gingen uit varen met de Leidse dak- en thuislozen. Met de zon in ons rug vaarden we met 74 man richting de Kagerplassen. Velen hadden er al lang naar uit gezien: Het was weer tijd voor de jaarlijkse boottocht met het Straatpastoraat Leiden en M25 Leiden!

De M25- leerlingen hadden de boot ruimschoots versierd in het thema country & western. Met ieder een cowboyhoed op, werden de gasten verwelkomt op de boot van Rederij van Hulst. Aan boord was het een weerzien van bekende gezichten, mensen gaven elkaar een high-five. Na ontvangst met koffie en taart was er genoeg eten en drinken met een hartige lunch en tijd om wat te ontspannen en elkaar echt te ontmoeten.

Even heerlijk eruit!

Eén groepje mannen zat uitgebreid te praten op het dek, over hoe hun dag was en over hun kinderen. Opeens zegt een van de mannen: ‘eigenlijk moeten we helemaal niet zitten te praten. We moeten gewoon stil zijn en van het uitzicht genieten.’ Dat doen de mannen. Enkele minuten kijken ze om zich heen naar het water, de zon en het mooie natuurlandschap dat we vanaf de boot kunnen zien. Een klein moment van stilte in een drukke wereld.

Op de boot wordt veel gekletst, gezongen en gelachen. ‘Ik kan hier echt even alles vergeten’ zegt eén van de deelneemsters terwijl ze uit het raam kijkt. ‘Ik heb de laatste tijd heel veel meegemaakt, maar hier kan ik dat even vergeten. Ik laat gewoon al mijn zorgen even met het water meedrijven en kan het loslaten.’

Na een boottocht van drie uur bereiken we weer de Haven van Leiden.

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1646″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”320″,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Geweldig!

‘Het was allemaal geweldig!” Roept een vrouw als ze van de boot afloopt. “Het eten was lekker, de omgeving mooi, we hadden prachtig weer, het was gezellig. Alles was geweldig!’ De gasten vonden de dag zeer geslaagd en verlieten de boot met een lach op hun gezicht. De leerlingen hebben met deze projectdag een beter beeld gekregen van de groep dak- en thuislozen. ‘Vaak wordt deze groep slecht geportretteerd maar op de boot heb ik ontdekt dat zij hele aardige mensen zijn en erg vriendelijk naar elkaar, aldus een enthousiaste M25-leerling.’

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1647″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”639″,”style”:”width: 200px; height: 266px; float: right;”,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]

Met dank voor de organisatie van de leerlingen: Nynke Douma, Kick Silverentand, Karrar Jaafar Shermin Damideh, Daphne van Doesum en Thijmen van der Helm.

Veel dank voor de financiële bijdragen van de Leidsche Maatschappij van Weldadigheid, Stichting Dioraphte, de Gemeente Leiden, het Druckerfonds en het Staalwijkfonds voor een middag met vele bijzondere interacties en lekker uitwaaien op het water!

 

Kraak de kluis

Kraak de kluis

In ons diaconaal centrum staat een oude kluis met broodmunten.

Maar hoeveel zitten er nog in?
En hoe krijgen we ze eruit? We zijn de code kwijt! Kun jij ons helpen? Dit is geen grap!

Want de broodmunten zijn broodnodig!

Stuur een mailtje naar info@debakkerijleiden.nl als je ons kunt helpen of tips hebt of mensen kent die deze kluis kunnen kraken!

 

 

Doe mee met de broodmunt

Doe mee met de broodmunt

Crowdfunding!

Vindt u het belangrijk dat alle mensen in Leiden, in het bijzonder cliënten van de Voedselbank Leiden, ook deel kunnen nemen aan een buurtmaaltijd, en zo een luisterend oor en steun voor elkaar kunnen zijn en bovendien op een plek waar al veel laagdrempelige hulp voor handen is? Help dan mee met de crowdfundingsactie van De Bakkerij voor de Broodmunt!

Al (bijna) 600! jaar helpt De Bakkerij kwetsbare mensen en tot op de dag van vandaag helpen we waar actuele noden zijn, zoals dit jaar met de energiearmoede.
Vanuit de Leidse Energiearmoede-samenwerking zitten we als Bakkerij in een lokaal overleg waarin zowel signalen, beleid als hulp gedeeld worden. Hieruit werd duidelijk dat een grote groep Leidenaars onvoldoende de weg naar hulp weet, kan of durft te vinden. En dat mensen onder de armoedegrens ook grote kans hebben op psychische problemen, eenzaamheid of complexere problematiek. Daar willen we als Bakkerij wat aan doen m.b.v. de Broodmunt en roepen de Leidse kerken op om mee te doen en bij te dragen! 

Doet u mee?

Via hulpverleners en ons eigen diaconale spreekuur kunnen we een setje van 10 Broodmunten uitreiken, waarmee mensen in hun eigen wijk mee kunnen doen aan een buurtmaaltijd. Uw bijdrage is van harte welkom om zo mensen met een kleine beurs een hart onder de riem te steken! Sponsoring kan als particulier of vanuit uw bedrijf, organisatie, stichting of kerk. U kunt uw gift voor (een veelvoud van) 1 Broodmunt, à €5,- overmaken op: rekeningnummer NL 46 INGB 0000 097065 van
Diaconie Protestantse gemeente Leiden o.v.v. donatie Broodmunt

Nahid

Nahid

Op vrijdagmiddag om vijf voor vijf kom je moeizaam binnen, een oudere dame, geflankeerd door twee lieve tienermeisjes en met een verfrommeld briefje in de hand met daarop het adres van ons diaconaal centrum. Vluchtelingenwerk ontfermt zich over jou en gaat op zoek naar een gemeenschappelijke taal om je verhaal te verstaan. Met gebroken Engels, handen en voeten komen ze een heel eind. Ook wordt de tolkentelefoon benaderd. In je eigen taal vertel je wat je op je hart hebt. Aangekomen per boot, door de CIA voor de deur afgezet, je huis in Leiden kwijtgeraakt. En je wil jouw contactpersoon spreken bij Vluchtelingenwerk. Want die gaat jou helpen. Na een uur ga je weer de straat op met bestemming de maatschappelijke opvang.

‘Ons bankje’

Als ik de volgende dag even in De Bakkerij moet zijn, zie ik je op “ons bankje” langs het water zitten. Een oplettende en meelevende stadsgenoot zit naast je, notitieboekje en pen in de hand, telefoon in de andere. Ik meng mij in het gesprek en begrijp dat je onder lichte dwang de maatschappelijk opvang bent uitgezet. Je zegt herhaaldelijk dat je op je contactpersoon wacht en kijkt je gesprekspartner dan indringend aan met je donkere ogen.

Als ik op zondag door de stad fiets, zie ik je op een bankje langs de Hooigracht. Je oogt gelaten, eenzaam en tegelijk berustend. 

Maandagochtend ben je terug op ons bankje en lig je te slapen als de meeste medewerkers in ons pand aan hun werkdag beginnen. Een Barmhartige voorbijganger heeft je warm toegedekt met zijn merino-wollen mantel. Hoe symbolisch! Je ontwaakt en neemt dankbaar een kop koffie aan. Met behulp van een vrijwilliger kan ik in je eigen taal met jou in gesprek. Ik ben benieuwd naar jouw verhaal en probeer uit de informatie die jij met mij wilt delen af te leiden waar je hulp zou kunnen krijgen. Zelf ben je zeer gedecideerd – je wacht op dat bankje tot donderdag, want dan is je contactpersoon aanwezig werd jou verteld. En die gaat jou helpen. Ik gooi het over een andere boeg, leg nogmaals de Nederlandse regeltjes uit. Ik zie dat je me hoort en ook dat de informatie niet tot je doordringt. De essentie blijft tussen ons in hangen. Ik bel driekwart dag de sociale partners van de regio af, of hun organisatie misschien een Perzische oudere dame mist die zich niet gemeld heeft. 

Ter Apel: the place to be?

Jouw verhaal blijft ondoorgrondelijk. Tegen het eind van de middag bied ik je vervoer aan naar het station en een treinkaartje naar het aanmeldcentrum in Ter Apel. De plek waar asielzoekers vastlopen, mensen op stoeltjes in wachtruimten doorbrengen of zelfs op straat slapen. Maar daar hebben ze wel toegang tot digitale systemen die misschien een aanknopingspunt kunnen vormen voor een hernieuwde start. Weer kijk je me aan met die donkere blik van je. Je lijkt na te denken en zegt vol overtuiging: NO. Met behulp van de wijkagent kunnen we summiere informatie over je uit het Vreemdelingenregister inzien. De uitkomst is duidelijk: Ter Apel is the place to be! Je wordt begeleid naar het station en met een treinkaartje op zak ga je op pad…

Later die week bereikt ons een bericht vanuit België, waar je uit het ziekenhuis verdween met achterlating van al je persoonlijke eigendommen. En medicatie. Psycholoog, advocaat en huisarts zijn ernstig bezorgd over je. De puzzelstukjes vallen kletterend op hun plaats. 

Nooit aangekomen … 

Bij navraag blijkt dat je nooit in Ter Apel bent aangekomen….  

Onvergetelijke M25-projectdag in de BubbelJungle

Onvergetelijke M25-projectdag in de BubbelJungle

Kinderen met een kansarme achtergrond hebben niet altijd de mogelijkheid om weg te gaan met het gezin. Voor deze doelgroep hebben zeven 5de-klassers van het Stedelijk Gymnasium Leiden op tweede Pinksterdag een M25-dag in de BubbelJungle voor 15 kinderen georganiseerd. Het werd een gezellige en onvergetelijke speelmiddag met diverse activiteiten en heel veel plezier.

Binnenspeeltuin, frietjes en slush puppy!

M25-leerlingen hebben de kinderen welkom geheten en naar de tafels begeleidt waar limonade en wat lekkers klaar stond. Als er iets aan de hand was, konden zij naar deze tafels terugkeren. Daarna werden de kinderen vrijgelaten om te spelen. In de binnenspeeltuin en op de trampolines hebben de kinderen heerlijk kunnen spelen en springen. Ze kwamen vermoeid terug naar de tafels toen er frietjes voor ze klaar stonden. Een extra mooie verrassing was dat de eigenaar van de BubbelJungle naar de leerlingen kwam toe om te vertellen dat alle kinderen (naast extra lasergamen) ook een gratis slush puppy en gratis mochten Golf in the Dark midgetgolfen. Dat was erg aardig!  

Toen de frietjes op waren, werd de groep in tweeën gesplitst, om te lasergamen. Terwijl de ene groep stond te lasergamen kon de andere groep de pinguïnrace doen. Dit vonden ze ook erg leuk want daar waren prijzen te winnen zoals weer een leuke terugkomdag naar de BubbelJungle. 

Een echte vriend

Ook al was het midgetgolfen voor de kinderen nieuw, ze kregen het al snel onder de knie en gingen onderling de strijd met elkaar aan. En zo werden vriendschappen gesloten tussen oudere en jongere kinderen. Je bent een ‘echte vriend’ werd gezegd door de kinderen aan de leerlingen.                                                  

Bij het afscheid werden daarom stevige knuffels gegeven en een kleinigheidje meegegeven voor thuis. Hét recept voor een supergezellige middag!

Onvergetelijke dag

Samen met de Speelgoedbank, Voedselbank Leiden, JES Rijnland en leerlingen van het Stedelijk Gymnasium Leiden zorgde iedereen voor een onvergetelijke dag voor de kinderen, mede mogelijk gemaakt door bijdragen van het Fonds Sint Maarten. 

[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”1633″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”height”:”361″,”style”:”width: 380px; height: 286px;”,”typeof”:”foaf:Image”,”width”:”480″}}]]