Met zo’n uithangbord ben je een aardige tijd bezig
Henk Vis, een goede bekende in het Leidse kerkenwerk, was tot voor kort nog niet betrokken bij de Diaconie. In april dit jaar kwam daarin verandering. In een vraaggesprek vertelt hij over zichzelf en over zijn vrijwilligerswerk.
Kerkenwerk
Op een herfstachtige dag zit ik met Henk aan de grote tafel in de Turfzaal in De Bakkerij en begin met de vraag ‘wie is Henk Vis?’ (als er geen foto bij dit artikel zou staan, zou het toch heel eenvoudig zijn om duidelijk te maken hoe Henk eruit ziet: hij lijkt namelijk sprekend op Fidel Castro). Henk vertelt dat hij een betrokken gemeentelid is van de Vredeskerk. Eigenlijk deed hij zij hele leven al kerkenwerk. ‘Vroeger heb ik jeugdclubs gedraaid en ik ben vrij gauw ouderling geworden bij ds. Steenstra. Toen had ik nog heel lang haar en daar werd dan wel in de kerk over gesproken. Ik was een beetje alternatief, deed sociaal cultureel werk. Mensen zaten dan te kijken, zo van kan dat wel?’. Henk was de eerste voorzitter van de wijkkerkenraad (van de Vredeskerk) in Leiden, die geen predikant was. Vervolgens werd hij als eerste niet-predikant voorzitter van de Centrale Kerkenraad. ‘Die activiteiten heb ik achter de rug; de Diaconie had ik nog niet gehad en ik vond de Diaconie altijd heel bijzonder. Ik was er trots op dat we een Diaconie hadden die zich zo inspande en die geroemd werd en bekend was binnen Leiden zelf en ook bij de burgerlijke gemeente van Leiden. Dat is van groot belang, dat die hele gemeenteraad ook staat achter de activiteiten die in De Bakkerij gebeuren. Vandaar dat we die € 60.000 voor de verbouwing gekregen’.
School
De laatste 5 jaar was Henk Vis directeur van het ID College, een Regionaal Opleidingscentrum (ROC) in Leiden, met 4000 leerlingen, verdeeld over 6 gebouwen. Voor die tijd deed hij als adjunct-directeur bij datzelfde ROC veel beheerszaken, die met bouwen te maken hadden. In 1975 begon hij er als docent aan de opleiding cultureel werk. ‘Daarvóór deed ik eerst de Kweekschool en daarna de Sociale Academie, opleiding cultureel werk. Zo ben ik in dat werk gerold, coördinator geweest en hoofd van de afdeling, ik heb het hele bedrijf toentertijd doorwandeld en heb er allerlei activiteiten gedaan’.
Opa
Over zijn thuissituatie ‘ik ben bijna 40 jaar getrouwd, we hebben drie kinderen, allemaal getrouwd, en drie kleinkinderen, wat een zegen is. Prachtig die te mogen hebben. Ze wonen allemaal in de buurt. We hebben dus een oppasdag, de donderdag. Het tweede kleinkind gaat binnenkort ook naar de basisschool. Ze hebben continurooster en dan halen we ze op en dan spelen ze bij ons. Ze slapen ook wel bij ons en we doen leuke dingen met ze. Op de jongste (geboren eind augustus) gaan we ook oppassen. De kamer wordt al klaargemaakt en alle spullen worden weer tevoorschijn gehaald’.
Naar de diaconie
‘Ik ben sinds ruim een jaar met prepensioen en ik had ooit een keer aan Annemieke Kelder beloofd dat ik dan mijn diensten aan zou bieden aan de Diaconie. Ik vind dat een pracht taak die de kerk heeft. De kerk moet ook naar buiten treden, moet een taak in de wereld volbrengen en de Diaconie is daar bij uitstek een instituut voor. Het is natuurlijk de bedoeling dat de hele kerk diaconaal bezig is, maar het is toch prettig om een centrum te hebben waar vanuit de historie zoiets vorm gegeven wordt’. Zo kwam Henk in april in De Bakkerij terecht. ‘Het is onvoorstelbaar hoeveel tijd je kwijt bent met allerlei zaken, zoals de centrale verwarming die het niet doet, de ketels die schoongemaakt moeten worden, welke PTT-aansluitingen er mogelijk zijn, als er eens iets uitvalt hoe je dat dan moet repareren, allerlei onderhoudszaken, niet goed sluitende deuren, kapotte ramen…. Ik heb aan het moderamen verteld dat dit veel werk is. De Bakkerij is toch een behoorlijk groot pand en zit heel ingewikkeld in elkaar. Daar moet je veel onderhoud aan plegen en daarmee ben je veel tijd kwijt’.
Uithangbord
Daar houdt Henk zich nu mee bezig, een paar uur per dag, 4 of 5 dagdelen per week. ‘Heel praktisch: zorgen dat de zaak opgeruimd is, dat dingen die kapot zijn gerepareerd worden, opdrachten geven aan bedrijven, controleren of reparaties goed uitgevoerd zijn, klachten verhelpen, letten op de centen. Een goed voorbeeld is het uithangbord buiten, van De Bakkerij, waar een vrachtauto tegenaan gereden is. Daar ben je toch een aardige tijd mee bezig: bij elkaar wel anderhalve dag. Opsporen wie het gedaan heeft, mensen aanschrijven, aansprakelijk stellen, spullen van de verzekering krijgen, uitzoeken wie het kan repareren, een offerte vragen, betaling regelen, overleg met de verzekering, en zo meer… We hebben wel besloten het bord een halve meter hoger te hangen, want er rijden wel meer auto’s tegen het bord aan, hebben we gemerkt.
Verbouwing
‘Naast het gewone beheer is er nu de hele verbouwing bij gekomen, in gang gezet door Harry Jurgens. Hij heeft indertijd de verbouwing van de zolder uitgedacht en is nog deels betrokken bij de uitvoering ervan. Hij komt niet uit de bouwwereld, maar heeft zich heel goed in die wereld verdiept en weet de kritische vragen te stellen’. Henk vertelt over de verbouwing van de zolder aan de Oude Rijn. Zie voor een uitgebreide beschrijving het artikel Zolder Oude Rijn verbouwd. ‘Voor deze verbouwing hebben we sponsors gezocht, er zijn contacten met de gemeente Leiden en met de brandweer (voor de brandveiligheid) en met de huurders die ergens anders een tijdelijk kantoor moesten krijgen’.
Nieuwsbrief
‘Op 1 december moet het klaar zijn, we willen 5 december Sinterklaas vieren boven! Buiten dat er verbouwd moet worden, kostte alles wat te maken heeft met de verhuizing erg veel tijd. De kantoren van het Oriëntatiejaar, van Ouders op Herhaling en van de administratie van Vluchtelingenwerk moesten ergens anders ondergebracht worden. Dat is gelukt, maar iedereen heeft wel veel werk moeten verrichten om dat op tijd af te krijgen’. Het Oriëntatiejaar is ingetrokken bij de eigen ruimte die het in Morsstraat al had, Ouders op Herhaling zit in gebouw Staalwijk en Vluchtelingenwerk op Oude Rijn 92. Henk merkt op ‘dat de sfeer in De Bakkerij buitengewoon prettig is. Goede en leuke vrijwilligers, ook de staf die meedenkt in wat er moet gebeuren. Mensen op de hoogte stellen, een goede communicatie is erg belangrijk binnen het gehele gebouw’. Daarom schrijft hij regelmatig een Nieuwsbrief, waarin o.m. alle organisaties in het gebouw en de bewoners van de graanpakhuizen op de hoogte gehouden worden van alles wat er in het pand gebeurd is en gebeuren gaat.
Plannen
‘Als de verbouwing klaar is gaat hij dan door met zijn beheerstaken?’ Henk: ‘ik vind het erg leuk en als de Diaconie mij daarvoor wil gebruiken… Zolang ik gezond ben en er tijd voor heb, dan…’. Hij heeft ook een eigen plek? ‘Ja, ik heb in het secretariaat een tafeltje gekregen om aan te werken, maar ik moet zeggen dat ik buitengewoon ondersteund wordt door Chantal, de secretaresse van de Diaconie, die een geweldige kracht is en die alles goed bijhoudt. Ik hoef maar wat te vragen of ze heeft het opgezocht. Ze is een duizendpoot, die moet je erbij houden!
Brandveiligheid is een van de kernzaken die hij in de gaten wil houden, noodverlichting en bordjes met verwijzing naar de nooduitgangen zijn al aangebracht. Maar er moet ook iets komen voor de brandalarmering. Daarnaast is de veiligheid van de mensen die in De Bakkerij werken belangrijk en daarom is er een offerte gevraagd voor een alarmeringssysteem voor mensen die op hun werkplek bedreigd worden.
Henk is met nog veel méér bezig, want in zo’n oud gebouw als De Bakkerij ben je eigenlijk nooit klaar. We hopen dat hij er nog lang en met veel plezier rondloopt.
Henriëtte van den Broek
tel. (071) 51 44 965 :: fax (071) 51 49 744 :: e-mail info@debakkerijleiden.nl
