Roemenië, het laat je niet meer los!
Verspieders
Het was in 1988 dat de Hervormde Diaconie besloot om enkele verspieders uit te sturen naar Roemenië, om de mogelijkheden te verkennen voor contacten met een kerkelijke gemeente in dit verpauperde land, dat zuchtte onder de dictatuur van Ceaucescu.
Wat aarzelend op gang kwam rond de pastorie van de inmiddels helaas overleden dominee Fülop Denes en zijn vrouw Ilona in Targu Mures, heeft zich de jaren door ontwikkeld tot een omvangrijke diaconale presentie op verlerlei gebied in stad en omgeving, met hulp en zorg voor mensen binnen en buiten de kerk.
"Mijn Bakkerij", zegt Ilona als ze wijst op het bejaardencentrum waar 33 -meest alleenstaande, van hulp afhankelijke- ouderen een plek hebben gevonden in een land vrijwel zonder sociale voorzieningen. Het is een kolosaal gebouw geworden, dat mede dankzij de inspanningen van de Leidse Gezamenlijke Diaconieën, van wijkgemeenten en gemeenteleden, geworden is tot een brandpunt van activiteiten voor kerk en stad, een echte "Casa Diaconala".
Anton Dronkers in de Leidse Straat
Zuinig op zijn
Evenals vorige jaren is er ook deze zomer weer veel werk verzet door jongeren uit Leiden: Sjouwen, timmeren, verven, schoonmaken en… heel veel plezier hebben met elkaar! Dat heb ik -op uitnodiging- een paar dagen meegemaakt in Targu Mures en omgeving, waar het Jongerendiaconaat vanuit De Bakkerij (sinds vele jaren onder de inspirerende leiding van Jacqueline Schoonwater) ook dit jaar weer een werkkamp organiseerde. Het was een bijzondere ervaring: Jongeren die elkaar doorgaans van te voren niet kennen, die zelf hun reis en verblijf grotendeels betalen door van te voren ludieke akties te voeren en die zich dan met groot enthousiasme inzetten voor het opknappen van onbewoonbare huisjes in de inmiddels zo genoemde "Leidse Straat" in het dorpje Trei Sate.
Dat betekent hulp aan mensen die vrijwel niets hebben en die door de inzet van deze jongeren, samen met enkele Roemeense jongeren, uitzicht krijgen op een onverwachte toekomst voor hun gezin. Het samen werken in deze verarmde omgeving was voor de meeste jongeren een ingrijpende ervaring: "Het laat je niet meer los, het zet je aan het denken" zei een van hen in een gesprekje. Het is dan ook niet te verwonderen dat sommigen al voor de tweede of derde keer aan dit werkkamp meededen, omdat zij daar op een bijzondere wijze ervaren hoeveel deze hulp voor mensen betekent en hoezeer je daaraan zelf kunt bijdragen. Daarmee is weer eens gebleken hoe belangrijk dit stukje diaconaal werk is: niet alleen voor mensen verweg, maar minstens evenzeer voor Nederlandse jongeren die, levend in een situatie van relatieve overvloed, met nieuwe ogen gaan zien wat mensen voor elkaar kunnen betekenen. Zoiets vergeet je niet meer. Deze vorm van jongerendiaconaat is voor de Diaconieën iets om zuinig op te zijn, zodat jongeren ervaringen kunnen blijven opdoen die voor hun toekomst van betekenis zijn.
Anton Dronkers
tel. (071) 51 44 965 :: fax (071) 51 49 744 :: e-mail info@debakkerijleiden.nl
