Vrijwilliger in Targu Mures
Tijdens de jongerenwerkvakantie in 2004 kwam Jesine Warmerdam op het idee om een half jaar als vrijwilliger in Targu Mures te gaan werken. Ze is 21 jaar, heeft het diploma Sociaal Pedagogische Hulpverlening op zak en ging al eerder mee naar Roemenië in 2000, 2002 en 2003. Jesine is naar Targu Mures gegaan omdat ze iets wil bijdragen aan het leven van de mensen daar en om te weten komen wat ze in de toekomst wil. Wekelijks vertelt zij via de e-mail over haar verblijf.
Verslaafd
Jesine is eigenlijk een beetje 'verslaafd' aan Roemenië: een interessant land met vriendelijke mensen. Dat blijkt wel uit het feit dat ze na vier werkvakanties en een half jaar vrijwilligerswerk overweegt om in de zomer toch weer mee te gaan met de volgende reis...
Sinds 18 oktober 2004 woont ze in Targu Mures in het bejaardenhuis, het Casa Diaconala, in de gastenkamer op de tweede etage. Er staat een fiets uit een transport uit Leiden voor haar klaar. Roemeens spreekt ze niet, wel enkele woorden Hongaars, maar met Engels kom je een heel eind.
Casa Diaconala
Meteen na aankomst gaat ze in het Casa Diaconala aan de slag in de keuken met de dagelijkse enorme afwas….Na drie weken heeft ze al echte werkhanden! Verder helpt ze met het rondbrengen van eten aan de bewoners. Het is wel lastig dat ze geen Hongaars spreekt, want iedereen wil graag met haar praten, maar ze probeert de -moeilijke- taal een beetje te leren. Ook wanneer ze gaat werken in het Picihouse blijft ze bijspringen in het bejaardenhuis.
Picihouse
Half november gaat ze in het Picihouse aan de slag. Het is van maandag t/m vrijdag open vanaf 13.00 uur. Straatkinderen krijgen er huiswerkbegeleiding en bijbelstudie, doen er spelletjes en leren er allerlei praktische dingen. Aanvankelijk observeert ze de groep, maar al snel kan ze helpen met schrijven en rekenen, ondanks de taalbarrière. Van de leiding krijgt ze de -vaak schokkende en indringende- verhalen over de kinderen te horen. De kinderen hebben een achterstand, bijvoorbeeld met rekenen: een simpel sommetje als 3x3 is te moeilijk voor de kinderen in de leeftijd van 9 tot 12 jaar! Ze vindt het daarom een uitdaging om een aandeel in het programma te hebben. Als in december de verbouwing van het Picihouse begint wordt er uitgeweken naar de grote zaal van het bejaardencentrum. Na de begrafenis van ds. Denes Fülöp maakt ze met de kinderen tekeningen en knutselwerkjes om zijn vrouw Ilona een hart onder de riem te steken. Ze heeft de kinderen nog nooit zo enthousiast bezig gezien!
Contacten
Ze heeft contact met een Nederlands meisje dat al 6 jaar in het kindertehuis Lidiahoma werkt en dat haar een beetje wegwijs maakt. Ook met Engelse meisjes uit het Lidiahome heeft ze kennis gemaakt. Bovendien heeft ze een tijdje een kamergenootje dat als assistent-verzorgster in het Casa werkt en Duits spreekt. Dus aanspraak genoeg. Langzamerhand leert ze haar collega's kennen; ze ontdekt in de stad ook een Nederlander die 5 Roemeense jongens in huis opgenomen heeft uit het grootste kindertehuis in de stad. Daar woonden 500 kinderen: 'dan ben je geen individu meer maar gewoon een nummertje'. Voor de talenschool van de Burchtkerk en ook voor mensen die Nederlands geleerd hebben is ze een welkome gast: ze kunnen wat van haar leren. Ze viert Kerst in het Picihouse, het Lidiahome en in een Hongaars gezin (met gevulde koolrolletjes). Verder ziet ze veel films: dat ligt beslist aan de prijs, want een bioscoopje kost maar € 1,25…. Begin januari gaat ze mee met jongeren van de kerk naar Toplita. Er ligt veel sneeuw: ze skieën en glijden met sleetjes de berg af. Half januari moet ze even het land uit om na 90 dagen haar visum te vernieuwen. Op de terugweg ontmoet ze in de trein een dominee, die erg bezorgd is omdat ze alleen reist. Een paar dagen later komt hij langs in het bejaardenhuis om te kijken of ze goed is aangekomen!
Opvallende zaken
Wat haar opgevallen is? Aldoor hoort ze sirenes van politie en ambulance in de stad. Iedereen smeert enorme lagen boter op zijn brood. Als er geen leiding is wordt er niet of minder hard gewerkt. Op straat wordt ze nagekeken: ziet ze er zo anders uit? Veel jongeren kennen geen vreemde taal, terwijl de kinderen in het kindertehuis wel een mondje Engels spreken. De kapper is erg goedkoop.
Op 1 december maakt ze de viering mee van de inlijving van Transsylvanië bij Roemenië. Een vrije dag met veel Roemeense vlaggen en Roemeense muziek op straat: de Hongaarse minderheid blijft thuis, voor hen is het geen feestdag. Op 5 december wordt er Sint Mikulas gevierd: wie stout is geweest krijgt een boomtak in zijn schoen! Begin februari is het erg koud in Roemenië, het vriest 26 graden en er ligt sneeuw met een dikke ijslaag eronder.
Hulpverlening
Met een van de predikanten brengt ze appels en koekjes naar het staatsbejaardenhuis. De mensen daar praten niet meer met elkaar. Alles wat ze elkaar wilden zeggen is al gezegd. Ze verblijven met 3 tot 6 medebewoners dag en nacht op hetzelfde kamertje. In het Casa Diaconala helpt ze met het klaarmaken van 300 kerstpakketten (rijst, macaroni, suiker, meel, olie en boter). Daarnaast assisteert ze bij de maandelijkse kleding- en voedseluitdeling van de diaconie van de Burchtkerk aan de arme grote gezinnen. De kleding uit het transport van november uit Leiden wordt verkocht voor 1 euro per stuk. De opbrengst is voor het bejaardenhuis. De mensen vragen haar of er in Nederland ook tweedehands kleding verkocht wordt en zijn opgelucht als ze zegt dat dat zeker het geval is. Het transport van 3 februari komt ook aan. De pas opgeruimde tuin van het bejaardenhuis staat nu weer vol met stoelen, tafels en kerkbanken! Jesine brengt een aantal stoelen en een computer uit het transport naar de Leidse Straat.
Jesine Warmerdam komt in april terug naar Nederland om een baan te zoeken. In juli hoopt ze weer even terug te zijn in Roemenië met de jongerenwerkvakantie.
Henriëtte van den Broek
tel. (071) 51 44 965 :: fax (071) 51 49 744 :: e-mail info@debakkerijleiden.nl
